Przesłanki fizyczne
Naukowe podstawy ejakulacji
Fizyczna strona ejakulacji składa się z dwóch jednoczesnych etapów: emisji i wytrysku.
* Mechanizm wytrysku
Faza emisji pojawia się jako pierwsza i polega na gromadzeniu płynu nasiennego w nasieniowodach oraz składników nasienia z pęcherzyka nasiennego i gruczołu prostaty, które następnie przepychane są do ujścia cewki moczowej. Faza druga to wytrysk, który oznacza erupcję spermy poprzez penisa, połączoną z silnym skurczem jąder, naprężeniu gąbczastej tkanki penisa i rytmicznymi skurczami cewki moczowej, które są możliwe są dzięki aktywności mięśni krocza. Jednocześnie zamyka się zwyczajowe ujście pęcherza moczowego. Obecnie przyjmuje się, że związki będące neuroprzekaźnikami serotoniny (5HT) pełnią rolę modulującą proces ejakulacji. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały ich wstrzymujący efekt na sterowany z mózgu za pomocą hormonu prostacykliny wytrysk. Mały poziom serotoniny w jego naczyniach synaptycznych może zatem powodować przedwczesny wytrysk. Ta teoria znajduje wyraz w skuteczności selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), które wykorzystuje się w terapii PE do jej zwielokrotniania.
Neurony układu współczulnego kontrolują następowanie fazy emisji, a za fazę wytrysku odpowiadają bezpośrednio neurony somatyczne i autonomicznego układu nerwowego. Te ostatnie znajdują się w części szyjnej i lędźwiowej rdzenia kręgowego. Ich aktywacja następuje po pojawieniu się dostatecznie silnego bodźca z centralnego układu nerwowego.
Niektóre obszary w mózgu, szczególnie jądra wielkokomórkowe, są wyjątkowo odpowiedzialne za kontrolę nad ejakulacją. Naukowcy doszukali się nawet genetycznych źródeł niektórych form przedwczesnego szczytowania, np. twierdzi się, że 90 proc. mężczyzn doświadczających tej dolegliwości ma lub miało w pierwszej linii pokrewieństwa bliskiego, który również miał podobne problemy. Z kolei inne badania dowodzą, że mężczyzn dotkniętych PE cechuje szybsza neurologiczna odpowiedź ze strony mięśni około miednicowych. Proste ćwiczenia, polecane na ogół przez specjalistów, mogą w praktyce znacznie poprawić reakcje pacjentów u których przedwczesna ejakulacja występuje na tle nerwowym. Niektórym pomaga też terapia lekami stworzonymi dla zwalczania stanów niepokoju, czy selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) jak np. sertralina czy paroksetyna, które opóźniają ejakulację. Znajdą się też mężczyźni, którzy będą woleć kremy anestetyczne, jednak warto pamiętać, że hamują one samą wrażliwość na dotyk.
Aby znalezc wiecej informacji na temat przedwczesnego wytrysku zajrzyj na www.climaxcontrol.pl